Dariusz Hyc jest czynnym architektem i dydaktykiem prowadzącym zajęcia w pracowni Architektury w Kontekście Kulturowym na Wydziale Architektury PW. W 1997 wraz z Henrykiem Łaguną założył pracownię maas s.c. Wcześniej współpracował z renomowanymi pracowniami krajowymi i zagranicznymi. Zrealizował projekty takie jak: projekty renowacji historycznych kamienic przy ul. Ząbkowskiej w Warszawie, rewitalizacja Pasażu Wiecha w Warszawie ul. Marszałkowska (2005-2006) czy przebudowa łącznika DT Wars&Sawa na potrzeby kawiarni „w biegu cafe”. Bierze udział w konkursach i warsztatach architektonicznych organizowanych przez SARP.

dr inż. arch. Magdalena STANISZKIS
Adiunkt na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, Pracownia Projektowania Miejskiego.
Absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej 1969, adiunkt na WAPW od 1988, doktorat 1990.
Projektant w Wojewódzkiej Pracowni Urbanistycznej w Gdańsku 1969-71 i Miejskiej Pracowni Urbanistycznej w Warszawie 1971-73.
Kierownik pracowni Śródmieście Warszawy w BPRW 1973-81. Asystent profesora uniwersytetu Kalabryjskiego 1982-84.
Pobyt studialny na Politechnice w Oxford
Członek Kolegium Sędziów OW SARP.
Członek Miejskiej Komisji Urbanistycznej Warszawy od 1989.
Doradca Ministra Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej 1990 - 1991.
Członek Zespołu Legislacyjnego TUP przy Ministrze Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej
(projekt ustawy o planowaniu przestrzennym) 1990.
Członek Głównej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej, 1991-98, od 2005.
Zastępca członka Prezydium Zarządu Głównego SARP 1990 - 1994.
Członek Prezydium Zarządu Głównego TUP 1993-97.
Członek prezydium Krajowej Izby Urbanistów - od 2003 – 2007.

Wybrane publikacje:
„Planowanie Krajobrazu Warszawy XX/XXI” 1995, „Lekcja z ulicy Puławskiej”, w „Krajobraz architektury Warszawy końca XX wieku” 2002, „Le chaos Urban comme manifeste da la transition”, w "Architectures au-delà du Mur: Berlin-Varsovie-Moscou, 1989-2009" 2009, „Kultura przestrzeni”, w Trzeci sektor, 2009, „Kolonizacja przestrzeni wspólnej”, w Autoportret 2009, „Przedmieście nie” ”, w „Autoportret 2010, „Życie w Architekturze”, w „Buntownicy, polskie lata 70. i 80.” 2011.

Ważniejsze zrealizowane projekty:
budynek biurowy Rodan System w Warszawie ul. Puławska, 1998; budynek wielorodzinny w osiedlu Eko-Park w Warszawie, 2002; Warsztaty terapii zajęciowej dla ludzi z autyzmem w Wilczej Górze 2007, Dom Małego Księcia , sanatorium dla dzieci w Lublinie 2008, szereg domów jednorodzinnych od 1990; prace urbanistyczne (autor lub współautor): Plan Ogólny miasta Kościerzyny - 1970. Prace studialne do planu Aglomeracji Gdańskiej 1969 - 1971. Wariantowe koncepcje rozwoju Warszawskiego Zespołu Miejskiego 1972 - 1973. Koncepcja Zagospodarowania Łuku Siekierkowskiego - Warszawskie Zgrupowanie Naukowe 1975 - 1979. Studia do planu Warszawy i Plan Ogólny Warszawy 1979 - 1982. Plan Zagospodarowania Przestrzennego Śródmieścia Funkcjonalnego Warszawy 1979 - 1983. Studium: „Consenza - City Visual Image Case Study - Methodology of Existing Situation Analysis” - 1982. Sudium: „ Alto Tirreno - Region Visual Image Case Study - Methodology of Existing Situation Analysis” - 1984. Obszar Krajobrazu Warszawskiego 1993, Koncepcja zagospodarowania terenów Chrzanowa w Warszawie – 2000, Koncepcja zagospodarowania Łuku Siekierkowskiego w Warszawie - 2000, Koncepcje urbanistyczne w Miasteczku Wilanów w Warszawie - 2003, Koncepcja rewitalizacji Zakładów Lniarskich w Żyrardowie – 2008.

Ważniejsze konkursy architektoniczne i urbanistyczne (autor lub współautor):
Warszawskie Zgrupowania Naukowe na Łuku Siekierkowskim, 1974 - I nagroda równorzędna. Plac Puławski w Warszawie, 1982 - I nagroda równorzędna. Śródmieście Częstochowy I etap, 1986 - I nagroda równorzędna. Dzielnica Henryków w Warszawie, 1987 - II nagroda. „Plan 88”, konkurs biennale TUP, 1989 - nagroda równorzędna. Projekt Zagospodarowania Wilanowa Zachodniego, 1996 - II nagroda. „Kształtowanie tożsamości kulturowej współczesnej zabudowy Kaszub i Kociewia”, 2001 - I nagroda równorzędna, Koncepcja rejonu skrzyżowania ul. Marszałkowskiej i Alei Jerozolimskich w Warszawie 2004 – nagroda równorzędna, Budynek hospicjum dla dzieci „Dom Małego Księcia” w Lublinie 2005 –I nagroda, Centrum osiedla Podjuchy w Szczecinie 2005 – II
nagroda, Przebudowy starej kotłowni na terenie zespołu Pałacu w Wilanowie 2007 – III nagroda, Służewski Domu Kultury 2008 – II nagroda, „Centrum Edukacyjno – Kulturalno – Sportowe w Chotomowie 2009 – wyróżnienie, „Osiedlowy Dom Kultury na osiedlu Piaski w Warszawie”, 2009 – II nagroda, Zespół budynków wielorodzinnych w Sopocie, ul. Haffnera, 2011 – II nagroda.

Ważniejsze nagrody:
Ministra Budownictwa i Gospodarki Przestrzennej za opracowania planistyczne: II stopnia1970, 1974, 1978; I stopnia, 1984. Wyróżnienie w konkursie SARP Nagroda Roku – 1998, Nagroda Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji I stopnia, „zrealizowany projekt budynku biurowego Rodan w Warszawie” - 1999. Nominacja do nagrody głównej „Życie w Architekturze” za budynek Rodan – 1999, „Ikony
Architektury Polskiej” za budynek Rodan - 2006, Final konkursu "Życie w Architekturze" za budynek mieszkalny w osiedlu Eko-Park w Warszawie - 2003r, Nominacja do Nagrody Roku SARP za budynek Dom Małego Księcia w Lublinie – 2007, nagrody za prowadzone prace dyplomowe.

O dzisiejszej Warszawie:

http://www.youtube.com/watch?v=wmI9VrLD61w
http://www.youtube.com/watch?v=j0nXzg_Wej8

wykład: 23 października (niedziela) godz. 18.30;

miejsce: Pawilon Rzeźby, Wydział Architektury Politechniki Warszawskiej, ulica Koszykowa 55
organizacja: OSSA (Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury)

Tomasz Olszewski (Tomcat) mgr inż architekt, członek SARP. Założyciel i główny projektant tomcat.arch.design. Petrolhead, nurek, architekt, fan Scandynavii, entuzjasta i kolekcjoner "pięknych rzeczy", nieuleczalny optymista, pragmatyk, podróżnik, narciarz, wolny człowiek.

Asystent w Zakładzie Architektury Przemysłowej i Wielkoprzestrzennej Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej kierowanej przez Śp. prof. nzw. dr hab. arch. Stefana Kuryłowicza.
Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej i Tampere University of Technology w Finlandii. W 2006 roku uzyskał dyplom magisterski z wynikiem celującym na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Studia doktoranckie rozpoczął w 2007 roku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Temat pracy: "Tworzywa Architektoniczne Nowego Millenium a forma dzieła architektury".

Od 2000 roku uczył w prywatnej szkole rysunku i ilustracji Labirynt, a od 2008 roku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 2003 roku pracował w Szcześniak Denier Architekci, od 2004 do 2005 roku w Autorskiej Pracowni Architektury Kuryłowicz & Associates, a w 2006 roku w PEER Architekci.

W 2008 roku złożył autorską pracownię tomcat.arch.design. Jego umiejętności zostały nagrodzone licznymi nagrodami: w 2005 roku uzyskał 1 nagrodę równorzędną w konkursie na zagospodarowanie centrum Warszawy (obszar dookoła Ronda Romana Dmowskiego), pracując dla APA Kuryłowicz & Associates zespole projektowym prof.S. Kuryłowicz, M. Goncikowski, P. Grodzicki, T.Olszewski, a w 2009 roku uzyskał 3 nagrodę (2 nie przyznano) w konkursie na koncepcję architektoniczną budynku nauk społecznych Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. W tym samym roku jego projekt przeszedł do półfinału międzynarodowego konkursu ROCA "Jump the gap" (grono 30 projektów spośród 900 nadesłanych). W 2010 roku dostał 1 nagrodę w konkursie na opracowanie koncepcji zagospodarowania przestrzennego obszaru Portu i Cypla Czerniakowskiego w Warszawie.

Osoby, które zadeklarowały chęć noclegu w Warszawie będą zakwaterowane w hostelu “Jump Inn”, przy ul. Prokuratorska 2. Budynek usytuowany jest w centrum miasta oraz w pobliżu bądź z dobrym dojazdem do miejsc, z którymi uczestnicy docelowo będą związani w czasie warsztatów.
Dodatkowe dane dotyczące hotelu znajdziecie tu:
JUMP INN HOSTEL

Szczegółowe informacje roześlemy jutro na adresy mailowe osób, które się dostały na warsztaty.

Partnerem tegorocznych warsztatów jest festiwal „Warszawa w budowie” organizowany przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej.

WARSZAWA W BUDOWIE to festiwal projektowania miasta organizowany od 2009 roku przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Konfrontuje pochodzącą z różnych dziedzin wiedzę ekspercką na temat miasta, poszukuje ognisk zapalnych na jego mapie, powraca do cennych doświadczeń z historii architektury i urbanistyki, a jednocześnie stara się przewidzieć tendencje w rozwoju Warszawy. Przy zaangażowaniu publiczności, festiwal próbuje wpływać na kształt miasta.

Podczas tegorocznej edycji festiwal koncentruje się na trzech zagadnieniach. Pierwsze z nich to polityka mieszkaniowa w warunkach wolnego rynku (Jak mieszkać?). Drugi tamat to planowanie przestrzenne (Nowy ład. Jakie planowanie miasta po 1989?). Trzecie pole tematyczne to kwestie partycypacji (Nieuczestnictwo. Co jest nie tak z partycypacją?) i próba odpowiedzi na pytanie, jak nie fetyszyzować tego pojęcia i jak sprawić, by nie stało się ono narzędziem do legitymizowania interesów tylko jednej grupy społecznej.Osobnym, prezentowanym w tym roku w ramach festiwalu tematem są korzenie polskiej architektury postmodernistycznej, triumfującej po 1989 roku, sięgające postkolonialnego doświadczenia polskich architektów i budowniczych, pracujących na kontraktach w krajach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej w schyłkowym okresie PRL.

Vanessa Miriam Carlow studiowała architekturę i urbanistykę w Berlinie i Delft. Dyplom na Berlin University of Technology uzyskała w 2002 roku. Pracowała dla dwóch pracowni w Rotterdamie - MVRDV oraz KCAP (Kees Christiaanse Architects and Partners). W 2004 roku ukończyła MA Urban Management w ramach łączonego kursu Erasmus - University Rotterdam, Copenhagen University, Ca'Foscari Venice, Antwerp University oraz Autonomous University Barcelona. Od 2006 roku, Vanessa pełni funkcję Phd fellow na Architect School of the Royal DanishAcademy of Fine Arts Copenhagen.
W 2005 wraz z Dan Stubbergaard'em założyła COBE (www.cobe.dk), biuro architektoniczne działające na arenie międzynarodowej, zajmujące się badaniami oraz projektowaniem architektonicznym i urbanistycznym. Nazwa COBE pochodzi od miast, z których pochodzą założyciele - Kopenhaga i Berlin. Kiedy COBE zaczynało działalność w Kopenhadze, chwilę wcześniej otwarta została pracownia w Berlinie.

Ostatnio ukończone projekty COBE to Taastrup Theater (zakfalifikowany do World Architecture Award 2010), Culture House oraz Library Nordvest w Kopenhadze (w 2011 roku nagrodzone medalem "Good and Beautiful Buildings of the City of Copenhagen 2011).

Obecnie w realizacji są między innymi następujące plany i budynki pracowni COBE: przebudowa Northern Harbour Copenhagen (zakfalifikowane do World Architecture Award 2009), rekonstrukcja Norreport Station Copenhagen, Pawilon Danii na Expo 2012 w Yeosu (Korea), Maritime Museum Porsgrunn Norway oraz plan rozwoju dla rozbudowy Copenhagen University.
COBE jest konsultantem Miasta Berlin w sprawie goszczenia trzeciej "Inernational Building Exhibition" (IBA). Ostatnio, wraz z MVRDV, COBE wygrało konkurs na Roskilde Rock Museum.

W ciągu ostatnich lat, COBE daje się poznać jako innowacyjna i odnosząca sukcesy pracownia architektoniczna.
W 2006 roku Dan i Vanessa zostali nagrodzeni Golden Lion of the 10th Architectural Biennale Venice za projekt "Magic Mountains" jako części Pawilonu Danii. Od tego czasu zostali docenieni wieloma nagrodami za ich wkład w architekturę, urbanistykę oraz badania, a także uczestniczyli w Biennale w Wenecji w 2008 oraz 2010 roku.

Swoją pracą Vanessa chce przyczynić się do stworzenia sprawiedliwych, pięknych oraz przyjaznych środowisku miast,

Niesłabnące zaangażowanie we współpracę z uniwersytetami, instytucjami badawczymi oraz akademickimi z całego świata, pozwala na ciągłe budowanie oraz refleksję nad obecnym stanem wiedzy odnośnie miast, architektury oraz społeczeńśtwa.

Vanessa jest członkiem Danish jury for Europan 2009. Była adiunktem na Berlin University of Technology, Chair of Urban Dasign and Sustainable Architecture od 2009 do 2011 roku.
Obecnie wykłada gościnnie na nowo powstałym RISEBA School of Architecture and Design w Rydze.
Ponadto, Vanessa wykładała lub brała gościnnie udział w zajęciach na różnych uniwesytetach na całym świecie, łącznie z Royal Academy of Fine Arts Copenhagen, Columbia University New York, Cornell University, Tsingua Beijing, Tongji Shanghai, University of Arst Berlin, Academy for Architecture Rotterdam oraz Munich University of Technology.

wykład: 23 października (niedziela) godz. 18.00;

miejsce: Pawilon Rzeźby Wydziału Architektury PW, ulica Koszykowa 55

Architecture for Society of Knowledge (ASK) jest międzynarodowym programem studiów magisterskich prowadzonym w języku angielskim, wdrożonym w 2010 roku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Program koncentruje się na problemach społecznych i kulturowych przy jednoczesnym wykorzystaniu nowych technologii. Studenci poznają nowoczesne sposoby projektowania, jak również innowacyjne metody komunikacji będące fundamentem architektonicznych działań XXI wieku.
Koncepcja programowa opracowana w 2009 roku przez zespół profesora Stefana Wrony uzyskała wsparcie finansowe ze środków Unii Europejskiej. Od października 2010 grupa 24 studentów (od października 2011 w sumie z pierwszym rokiem 42 studentów) uczestniczy w zajęciach przygotowanych specjalnie dla tego programu. Profil ASK zbudowano wokół zagadnień związanych z rozwojem technologii informacyjnych, skutkami społecznymi oraz konsekwencjami jakie wywołuje w działalności architektonicznej. W czasie studiów analizowane są nowe techniki powstawania architektury wspomaganej cyfrowo, algorytmicznej i parametrycznej, cyfrowego prototypowania i fabrykacji, symulacji, optymalizacji, tworzenia zintegrowanych środowisk wiedzy, systemów informacji o budynku, mobilności, struktur robotycznych. Studia realizowane są we współpracy z takimi wydziałami Politechniki Warszawskiej, jak Wydział Mechatroniki oraz Wydział Elektroniki i Technik Informacyjnych.

Współczesna, globalna, oparta o wiedzę gospodarka w coraz większym stopniu bazuje na obrocie i upowszechnianiu informacji oraz na szeroko pojętym know-how. Projektowanie jednocześnie w różnych miejscach i czasie staje się dominującą formą praktyki architektonicznej. Te współczesne warunki wymagają, aby metodologia oraz przestrzeń nauczania architektury wykorzystywały możliwości i potencjał zdalnego przekazywania wiedzy w globalnym kontekście. Z drugiej strony kluczową rolę w świecie zdominowanym przez projektowanie sieciowe pełni identyfikacja i określenie unikalnej wartości lokalnego kontekstu, a także uwarunkowań płynących z kulturowego osadzenia każdego studenta. Wartości te stanowią istotny składnik programu ASK.

Jedną z najważniejszych umiejętności absolwenta jest zastosowanie współczesnych technologii przy jednoczesnym odniesieniu się do sprawdzonych metod pracy, których nauczanie jest tradycją Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Tym samym, wybiegając w przyszłość, program osadzony jest w blisko stuletniej tradycji warszawskiej szkoły architektury.

Informacje o programie: www.asknow.eu

Tegoroczny pawilon ASK the BOX:

ASK the BOX - Pavilion of Senses from ASKWarsaw on Vimeo.

Andreas Angelidakis jest architektem, który w swojej pracy odwołuje się do cech wspólnych koncepcji tak pozornie odległych tworów jak elementy środowiska naturalnego (chmury, drzewa, góry), dzieła człowieka (strony internetowe, budynki) i modele zachowań społecznych. Studiował architekturę na Politechnice w Salonikach, w Southern California Institute of Architecture (SCI-ARC) oraz Columbia University w Nowym Jorku. Obecnie prowadzi biuro architektury eksperymantalnej w Atenach, łącząc różne aspekty projektowania – budownictwo, design, badanie i spekulacja systmów ekranowych i krajobrazowych.
Jego działania oscylują na pograniczu sztuki i architektury, tego, co realne i wirtualne, dzieł natury i człowieka, dekonstrukcji i tworzenia. Różnorodność środków wyrazu odpowiada tematyce badań architekta – Angelidakis projektuje struktury mieszkalne i meblowe, czerpiąc inspirację zarówno z przyjętych kryteriów projetowania, jak i przestrzeni abstrakcyjnych czy systemów fraktalnych chmur. W swojej pracy używa także komunikatorów internetowych oraz techniki video, prowadzi bloga i wykłada, a jego artykły publikowane były m.in. w L’Arca, Purple, Interview, Arkitekten, New York Times, Visionaire, Citizen K, Contemporary, Arftforum, Metropolis M, Textfield. Instalacje jego autorstwa wielokrotnie prezentowane były na międzynarodowych wystawach w galeriach takich jak Centre d’art Contemporain w Grenoble, MU Foundation w Eindhoven,
Fargfabriken w Stockholmie, National Museum of Contemporary Art w Atenach,
Venice Biennale 2000, Biennale Sao Paolo 2002, Experimenta Design Biennal Lisbon, Netherlands Architecture Institute.
Prowadzony przez niego wykład poruszał będzie temat postrzegania miasta i przestrzeni publicznej poprzez pryzmat nowych mediów, środków masowego przekazu i Internetu.

wykład: 25 października (wtorek) godz. 19.15;

miejsce: Duża Sala Doświadczalna Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, ulica Hoża 69
organizacja: OSSA (Ogólnopolskie Stowarzyszenie Studentów Architektury)

Patronat honorowy nad warsztatami objęła Fundacja Bęc Zmiana.
Istniejąca od 2002 roku organizacja non-profit ułatwia spotkanie młodej sztuki z odbiorcą poprzez promowanie nowych talentów najnowszej kultury (sztuki współczesnej, architektury, projektowania, itp.) Bęc Zmiana stara się wypełnić lukę jaka istnieje między dziełem sztuki i odbiorcą realizując wydarzenia, które wypychają sztukę na ulice, alby była dostępna dla wszystkich grup społecznych. Organizacja prowadzi wielofunkcyjne miejsce (galerie sztuki, księgarnie i informacje kulturalną) gdzie wcielają pomysły w życie. Inicjatywę tworzą ludzie którzy chcą wspierać rozwój współczesnej sztuki i kultury. Realizują
projekty gotowych na zmiany i otwartych artystów, architektów, projektantów i umysłów interdyscyplinarnych.
Od 2003 roku fundacja wydaje magazyn „notes.na.6.tygodni”, w którym prezentują najnowszą polską kulturę, sztukę, dizajn i architekturę.

Już po warsztatach Bęc Zmiana i OSSA Warszawa zapraszają na dyskusje w ramach międzynarodowego Festiwalu Battle of Ideas:
Architektura XXI wieku: na przyszłość czy na teraz?

Kryzys gospodarczy w Europie sprawia, że trudno przewidzieć przyszłość, nie mówiąc już o jej planowaniu. Co to oznacza dla architektów? Czy powinny dążyć do przedstawienia śmiałej wizji przyszłości pomimo obecnych niepewności? Czy powinny improwizować i dostosowywać istniejącą architekturę XX w.? Czy nowe ruchy społeczne wniosą nowe formy organizowania przestrzeni? Jeśli tak to jaką role pełnią w tym architekci?

W dyskusji wezmą udział:
Alastiar Donald – urbanista, badacz I redaktor The Lure of the city: from slums to suburbs
Grzegoz Piątek – krytyk architektury, kurator, członek i doradca Warszawa Europejską Stolicą Kultury 2016
Reprezentant Warszawskiej grupy OSSA
Aleksandra Wasilkowska- architekt
Dyskusję poprowadzi:
Angus Kennedy

Debata odbędzie się 5 listopada 2011 w godzinach: 16.00 -18.00. na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, ul. Koszykowa 55, Warszawa. Wstęp wolny. Dyskusja w języku angielskim.

Dr Nimish Biloria jest architektem i adiunktem w katedrze Hyperbody prowadzonej przez prof. Kas Oosterhuis’a na Faculty of Architecture, TU Delft, w Holandii. Prowadzi także swoją własną działalność projektową: Design Genesis.
Po zaangażowaniu się w badania nad relacjami mediów i architektury w trakcie wcześniejszych lat edukacji na CEPT w Ahmadabad w Indiach, kontynuował swoje zainteresowania interdyscyplinarną domeną na Architectural Association w Londynie, gdzie ukończył studia magisterskie w zakresie Emergent Technologies and Design.
Stopień doktorski uzyskał na Delft University of Technology w Holandii, koncentrując się na systemach adaptacyjnych czasu rzeczywistego. Obecnie kontynuuje eksperymentowanie z ideą formułowania inteliencji wspomaganej sieciami relacyjnymi do generowania morfologii performatywnych.
Poza nauczaniem, dr Biloria pełni także na Hyperbody funkcję Research Manager’a, angażując się w rozwój obliczeniowo wspomaganych rozwiązań performatywnego i zrównoważonego projektowania architektonicznego i urbanistycznego.
Prowadził rozmaite seminaria na ten temat i jest zwolennikiem projektowania systemowego i bionicznych, performatywnych rozwiązań projektowych.
W ramach takich dociekań i prac projektowych, w szczególności poszukuje synergicznych połączeń na polu obliczeń, systemów materiałowych, technologii wykrywania, dynamiki środowiska i demografii społecznej.
Dr Biloria wykładał na w wielu prestiżowych instytucjach na całym świecie, a także prezentował i publikował wyniki swoich badań i prac projektowych w ramach wielu międzynarodowych konferencji i magazynów. Jest zwolennikiem ogólnoświatowej wymiany wiedzy skierowanej na informatykę projektową.



Jia-Rey Chang to pochodzący z Tajwanu architekt, który po ukończeniu studiów magisterskich na Architecture and Urban Design Department, UCLA, pod kierownictwem Neil’a Denari w 2009 roku, powrócił na macierzystą uczelnię, Wydział Architektury na TamKang University w Tajwanie, gdzie prowadził badania nad architekturą interaktywną i parametryczną.
W 2010 roku założył „P&A LAB” (Programming AND Architecture LAB) badając nowe zależności między programowaniem a architekturą. Jako szef P&A LAB wykładał gościnnie na Architecture Department of National Taipei University of Technology.
W 2011 roku rozpoczął pracę w Hyperbody LAB, kontynuując studia nad „SuperCell” – inteligentnym systemem geometrycznym – łącząc inteligentne komponenty z energią kinetyczną, efektywnością oraz zdolnościami samokonstrukcji i samoreakcji oprogramowania komputerowego i produkcję cyfrową przy konstrukcji architektonicznej.